‘Als slechtziende in het buitenland studeren is een geweldige kans om jezelf en de wereld te ontdekken’

Arnout Suijk (23 jaar, slechtziend) studeerde voor zijn master Strategisch Management een half jaar in Seoul Zuid-Korea. Hier volgde hij vakken over management en politics. Uiteindelijk werd dit het mooiste half jaar van zijn leven. In deze blog vertelt hij je over zijn ervaringen, de voordelen van studeren in het buitenland en de leermomenten. Volgens Arnout zou je juist wanneer je een visuele of auditieve uitdaging hebt, naar het buitenland moeten gaan voor je studie. In deze blog vertelt hij je waarom. 

Een studie in het buitenland wat staat je te wachten?

Begin augustus 2017 stapte ik op het vliegtuig richting Maleisië, na een korte vakantie vloog ik door naar Seoul Zuid-Korea. Dit was een uitdagende stap voor mij, zeker door mijn visuele beperking. Het monde echter uit in een onvergetelijke ervaring vol plezier, mooie vriendschappen en prachtige ervaringen. Nu ik terugkijk kan ik met overtuiging zeggen, dat dit het mooiste half jaar van mijn leven was.

Ik studeerde aan de Sungkyunkwan University in Seoul, de oudste universiteit van Zuid-Korea met meer dan 27.000 studenten. Wekelijks had ik vijftien uur college wat gelijk stond aan 30 ECTS in Nederland. De campus is gebouwd op een steile heuvel en het was een heuse work-out om naar de hoogst gelegen gebouwen toe te lopen. Dagelijks moest ik ongeveer een kwartier naar de universiteit wandelen, door een rustige wijk genaamd Hyehwa. In deze wijk woonde ik samen met vijf andere internationale studenten in een flat die beschikbaar was gesteld door de universiteit.

Nu je een grof beeld hebt van de situatie waarin ik leefde, kom ik aan bij het leukere deel: je medestudenten. Ik heb mensen leren kennen vanuit zoveel verschillende landen zoals: Mexico, Zwitserland, Filipijnen, Italië, Zuid-Afrika, de VS en natuurlijk Zuid-Korea. Contact maken ging heel makkelijk, iedereen is nieuw en niemand kent elkaar daardoor stelt iedereen zich open en kom je makkelijker in gesprek met elkaar. Met een aantal vragen zoals: waar kom je vandaan, wat studeer je en waarom ben je naar Korea gekomen? Kan je al makkelijk een half uur praten zonder je over stiltes zorgen te hoeven maken. Tijdens het semester leer je vervolgens bij wie je het beste past en dan kunnen oppervlakkige kennismakingen in mooie vriendschappen uitbloeien.

Je leert veel over de cultuur en gewoontes van mensen uit andere landen. Zo leerde ik snel genoeg dat je voor een afspraak met een Italiaan niet vijf minuten van tevoren al klaar moet staan. Maar ook merkte ik op dat Nederlanders soms toch wat ‘te’ recht door zee zijn. Dus ook een goed leermoment voor mij; geduldig zijn en goed over je uitspraken nadenken.

Naast alle leerzame ervaringen met mijn medestudenten, vond ik ook de colleges interessant. Bijvoorbeeld de colleges waarbij je praatte over politieke en culturele verschillen tussen Europa en Zuid-Korea. Tot mijn verwondering worden landen als Nederland echt als een ultieme welvaartsstaat gezien. Dit is naar mijn mening natuurlijk een beetje vertekend, maar ik heb ook wel geleerd dat wij het toch echt niet slecht hebben in ons kikkerlandje. Het geeft je meer inzicht in de manier hoe ze vanuit een ander land naar ons land kijken en maakt je ook bewust van de goede omstandigheden waarin wij leven.

Foto Arnout bij een bord van Korea SKKU

Foto: Sungkyunkwan University Entrance

een tempel gelegen in Busan

Foto: Een tempel gelegen in Busan

In het buitenland studeren brengt veel voordelen met zich mee

Uit mijn verhaal kan je al opmaken dat een exchange een groot sociaal evenement is. Dit is volgens mij ook een van de belangrijkste voordelen van een studie in het buitenland. Naar mijn mening leer je makkelijker contact maken, je leert over culturen en gewoontes van andere landen en je wordt waarschijnlijk zelfverzekerder in de omgang met andere. Naast sociale ontwikkelingen leerde ik ook vooral zelfstandiger te worden, je moet zelf veel dingen regelen, er is niemand die het voor je zal doen. Dit is niet moeilijk en gaat eigenlijk vanzelf. Daarnaast hebben veel mensen dezelfde uitdaging en kan je veel van elkaar leren. Een exchange geeft je dus de mogelijkheid om aan zelfstandigheid en zelfvertrouwen te werken, twee belangrijke eigenschappen voor iemand met een beperking. Er zijn veel meer dingen die je leert en ontwikkelt tijdens je exchange zoals:

  • in het Engels communiceren (de taal is afhankelijk van het land);
  • met vrienden/alleen reizen;
  • voor jezelf opkomen (in het algemeen en m.b.t. je beperking);
  • problemen oplossen maar ook om hulp te durven vragen.

Zulke ontwikkelingen zijn natuurlijk ook persoonsgebonden en op deze manier leer je ook veel over jezelf. Achteraf kan je zeggen: dit heb ik gedaan, hier ben ik beter in geworden en dit wil ik in de toekomst nog beter doen

Klinkt goed toch? Of heb je misschien twijfels of je dit kan en wilt? Laat je niet afschrikken door je beperking, natuurlijk is het niet altijd makkelijk, maar onthoud “what doesn’t kill you makes you stronger”. Kijk ook om je heen, iedereen heeft wel iets en heeft sterke en zwakke punten. Als zij naar het buitenland gaan zullen ze daarom ook dezelfde twijfels hebben en daarom is het makkelijker om begrip voor elkaar te hebben. Verder kan ik nog wel een aantal vooroordelen voor je wegnemen

  • niet iedereen spreekt vloeiend Engels en dit is ook geen probleem;
  • de lokale taal kennen is handig maar niet essentieel (in het Koreaans ken ik alleen dankjewel en hallo, toch heb ik het overleefd);
  • de universiteit helpt je (hoogstwaarschijnlijk) met de praktische school dingen;
  • veel mensen zijn niet super sociaal en zelfverzekerd als ze aankomen, daarom gaan ze juist ook op exchange.

Last but not least in het buitenland studeren heeft nog een groot voordeel, het verbetert je mogelijkheden op de arbeidsmarkt zeker voor iemand met een beperking. Organisaties en recruiters zijn ook bekend met de eerdergenoemde uitdagingen en zij zullen je alleen maar hoger inschatten door een buitenlandse ervaring. Zo vertelde iemand mij tijdens een sollicitatiegesprek: “toen ik jouw leeftijd had durfde ik dat niet te doen, het feit dat jij het gedaan hebt zegt al heel veel over jou als persoon”. Verder was mijn buitenlandse ervaring ook een van de doorslaggevende factoren die mij aan mijn baan bij een internationaal traineeship bij een multinational heeft geholpen.

Al met al biedt een buitenlandse ervaring dus veel voordelen zowel op sociaal, persoonlijk als carrière vlak. Maar zoals ik eerder al noemde zal je natuurlijk wel uitdagingen het hoofd moeten bieden. In het volgende stuk vertel ik je meer over mijn leermomenten.

Arnout in een boom

In het buitenland studeren is ook uitdagend

Misschien stel je jezelf nu de vraag, staan mensen open voor mijn beperking en hoeveel last zal ik hiervan ondergaan? Om je eerste vraag te beantwoorden: dat staan ze zeker! Het feit dat jij daar bent zegt al heel wat over jou als persoon. Je moet regelmatig uitleggen wat je kan en waar je moeite mee hebt. Als mensen dat eenmaal weten, kunnen ze je veel beter helpen en begrijpen. Door herhaling wordt het makkelijk om over je beperking te praten en die ervaring komt de rest van je leven van pas (bijvoorbeeld tijdens sollicitaties). Een aantal situaties waar je bijvoorbeeld tegen aan kan lopen zijn (vanuit het perspectief van een slechtziend persoon):

  • Met de metro of bus reizen naar een onbekende plek in de stad. Dit is in Nederland al een uitdaging en op het begin zal het daarom spannend zijn en wil je het liefst met andere mensen meereizen. Dit heeft voor- en nadelen. Het voordeel is dat je achter andere mensen kan aanlopen, dit is ook direct het nadeel want als je het daarna toch zelf moet doen dan weet je het nog niet. Probeer het dus ook gewoon zelf en doe dit vanaf de start. In het begin was ik nog voorzichter en dit hield mij soms tegen om ergens alleen naar toe te gaan, gedurende het semester wordt het veel makkelijker.
  • Met mensen afspreken op een drukke locatie. Altijd lastig ook in het dagelijks leven in Nederland, wees daarover dus gewoon eerlijk tegen je medestudenten. Zij kunnen zich dit minder goed voorstellen en daarom is het belangrijk dat je dit goed uitlegt. Spreek op een zeer specifieke plek af zodat je zeker weet dat je elkaar niet misloopt en kom desnoods wat eerder zodat je de omgeving kan verkennen.
  • Nieuwe mensen ontmoeten tijdens een event. Je staat alleen in een grote ruimte iedereen lijkt elkaar te kennen en jij kent voor je gevoel niemand. Rondlopen helpt, kijk om je heen en probeer mensen te herkennen. Probeer niet te veel bij de bekende te blijven hangen (dit kan verstikkend werken) maar ga ook juist met nieuwe mensen praten en gebruik je ‘netwerk’ als een opstap. Ik weet heel goed dat dit makkelijker klinkt dan het in de praktijk is, je moet het proberen, trial en error en leer van je fouten. Ik heb zelf vaak genoeg fouten gemaakt zoals mijzelf opnieuw voorstellen aan iemand die ik al eerder had gesproken, dan staan ze je wel gek aan te kijken. Lach erom en ga door. De bijkomende belemmeringen van je beperking zullen niet verdwijnen maar je leert er slimmer mee om te gaan en je krijgt gedurende de tijd meer lef.

Dit zijn een paar van de lastige momenten waar ik mee te maken kreeg. Dit is moeilijk maar niet overkomelijk, probeer het dus gewoon en leer van jezelf en anderen.

Arnout en vrienden

Foto: Arnout met Pedro (Spanje) en Emmanuel (Frankrijk)

Arnout met vrienden

Foto: Arnout met Milou (Nederland) en Freshta (Duitsland).

Conclusie

Uit gewoonte praat ik graag dat heb je inmiddels vast al gemerkt. Ik hoop dat ik je een beeld heb kunnen geven van mijn exchange maar ik hoop dat ik je vooral heb kunnen motiveren en inspireren. Het is een avontuur dat je je hele leven meedraagt, een leerproces dat je ten goede verandert en samenkomst met mensen die nog heel lang je vrienden kunnen blijven. Je gaat nieuwe dingen doen, dit is spannend en soms moeilijk door je beperking. Het voelt soms alsof je nog beperkter bent doordat je dingen doet die niet in je normale leefpatroon voorkomen. Je zal soms fouten maken en jezelf voor je kop willen slaan, maar als je op de top van een berg zit, een vriend(in) gelukkig maakt, een angst overwint of een verwachting overtreft. Dan zal je trots zijn op wat je hebt bereikt en nog meer willen bereiken. Daarom schrijf ik dit nu, omdat ik weet hoe goed het voelt en ik ervan overtuigd ben dat meer mensen met een beperking dit moeten doen. Laat je dus niet beperken en ga het avontuur aan, dan zal je zien hoeveel meer je kan dan je nu denkt!

Auteur: Arnout Suijk

Ben jij geïnspireerd geraakt door het verhaal van Arnout? Lees dan ook andere blogs over studeren in het buitenland zoals de blog van Laurie (slechtziend). Of lees de blog van Frieda (slechtziend), zij liep stage in Parijs. En lees dan ook meteen de blog van Emma (slechtziend), zij ging voor haar master naar Edinburgh.